宫gōng怨yuàn-任rèn翻fān
泪lèi干gàn红hóng落luò脸liǎn,心xīn尽jǐn白bái垂chuí头tóu。自zì此cǐ方fāng知zhī怨yuàn,从cóng来lái岂qǐ信xìn愁chóu。
宫怨。唐代。任翻。 泪干红落脸,心尽白垂头。自此方知怨,从来岂信愁。