琴qín-周zhōu芝zhī田tián
膝xī上shàng横héng陈chén玉yù一yī枝zhī,此cǐ音yīn唯wéi独dú此cǐ心xīn知zhī。
夜yè深shēn断duàn送sòng鹤hè先xiān睡shuì,弹dàn到dào空kōng山shān月yuè落luò时shí。
琴。宋代。周芝田。 膝上横陈玉一枝,此音唯独此心知。夜深断送鹤先睡,弹到空山月落时。