红hóng梅méi-吕lǚ徽huī之zhī
疏shū影yǐng离lí奇qí色sè更gèng柔róu,谁shuí将jiāng红hóng粉fěn点diǎn枝zhī头tóu。
牧mù童tóng睡shuì起qǐ朦méng胧lóng眼yǎn,错cuò认rèn桃táo林lín欲yù放fàng牛niú。
红梅。宋代。吕徽之。 疏影离奇色更柔,谁将红粉点枝头。牧童睡起朦胧眼,错认桃林欲放牛。